Visur Islendinga
Hvað er svo glatt sem góðra vina fundur,
er gleðin skín a vonar hyrri bra?
Eins og a vori laufi skryðist lundur,
lifnar og glæðist hugarskætin
Og meðan þrúgna gullnu tarin glóa
og guða-veigar lífga salaryl,
þa er það víst, að beztu blómin gróa
í brjóstum, sem að geta fundið til.
Latum því, vinir, vínið andann hressa
og vonar-stundu kollum þenna dag
og gesti vora biðium guð að blessa
og bezt að snúa öllum þeirra hag.
Látun ei sorg né söknuð vínið blanda,
þó senn í vina-hópinn komi skörð;
en óskum heilla' og heiðurs hverjum landa,
sem hejsar aftur vorri fosturjörð.
það er svo tæpt að trúa heimsins glaumi —
því tara-döggvar falla studum skjótt,
og vinir berast burt á tímans straumi,
og blómin fölna' á einni hélu-nótt;
því er ost bezt að forðast raup og reiði
og rjufa hvorki trygð né vinar-koss,
en ef við sjáum sólskins-blett í heiði,
að setjast allir þar og gleðja oss.
Latum því, vinir, vínið andann hressa
og vonar-stundu köllum þennan dag
og gesti vora biðjum guð að blessa
og bezt að snúa öllum þeirra hag;
því meðan þrúgna gullnu tarin glóa
og guða-veigar lífga salaryl,
þa er það víst, að beztu blómin gróa
í brjóstum, sem að geta fundið til.