Oilima Markirya
«Oilima Markirya» («El último arca») es el título de un poema en Quenya (con traducción al inglés) de J. R. R. Tolkien, publicado originalmente en el ensayo «A Secret Vice» (en The Monsters and the Critics).
En The Monsters and the Critics también aparecieron otras dos versiones del poema: una denominada «la primera versión» y otra que probablemente data de «la última década» de la vida de Tolkien.
En el Parma Eldalamberon 16 de se publicaron versiones preliminares de Oilima Markirya, acompañadas de comentarios.
Helge Fauskanger utilizó las versiones temprana (1931) y tardía de la primera estrofa del poema para mostrar la evolución de las revisiones de Tolkien en Quenya.
Última versión del poema
Hombres cenuva fánë cirya
métima hrestallo círa,
i fairi nécë
ringa súmaryassë
ve maiwi yaimië?
Man tiruva fána cirya,
Wilwarin wilwa,
ëar-celumessen
rámainen elvië
ëar falastala,
winga hlápula
rámar sisílala,
cálë fifírula?
Man hlaruva rávëa súrë
ve tauri lillassië,
ninqui carcar yarra
isilmë ilcalassë,
isilmë pícalassë
isilmë lantalassë
ve loicolícuma;
raumo nurrua,
undumë rúma?
Man cenuva lumbor ahosta
Ilmen acúna
ruxal' ambonnar,
ëar amortala,
undumë hácala,
enwina lúmë
elenillor pella
talta-taltala
atalantië mindonnar?
Man tiruva rácina cirya
ondolissë mornë
nu fanyarë rúcina,
Anar púrëa tihta
axor ilcalannar
métim' auressë?
Man cenuva métim' andúnë?
Referencias
1. Esta ficha se ha importado inicialmente de TolkienGateway.net el día 28/05/2026.